Ludowcy muszą być autonomiczni i rozpoznawalni

Miałem bardziej na myśli relacje wyborca nie członek partii – partia, aczkolwiek w przypadku PSL różnica ta zaciera się.

Nie w każdej, bo np. w aktualnie rządzących Polską partiach nie występuje zjawisko utraty sympatii i elektoratu (subiektywna ocena plus sondaże) a spowodowane to jest brakiem destrukcyjnego dysonansu pomiędzy tzw. górą a dołem. Do prawdziwego testu i ewentualnie potwierdzenia lub nie potwierdzenia tej tezy dojdzie za półtora roku podczas wyborów samorządowych. PSL od początku powstania samorządności po 1989 r. odnotowuje wzrost poparcia i praktycznie od zawsze w liczbach bezwzględnych najwięcej radnych, sołtysów, wójtów, to członkowie PSL lub z list PSL startujący. Bywa, że i powiaty PSL wysoko obstawia. Np. w naszym powiecie druga po PiS siła polityczna. Natomiast, gdy idzie o wybory do parlamentów RP, UE czy wybory prezydenckie, to jak wiemy marnie bardzo.

Był pomysł PiSu, aby wprowadzić dwukadencyjność wójtów, burmistrzów i prezydentów począwszy od najbliższych wyborów samorządowych. Wycofano się z tego. PSL mocno (zbyt mocno) opanowało przeciwko takiemu rozwiązaniu, co mnie akurat zdziwiło. Dlaczego? Bo zakaz kandydowania po raz trzeci na te stanowiska mógłby spowodować, że tak szeroko popierani kandydaci samorządowi PSL staliby się naturalnymi kandydatami do legislatury powyżej rad gmin i powiatów, i być może zostałaby w ten sposób przełamana bariera słabych wyników na wyższych szczeblach legislatury właśnie. Tym samym na miejsca obecnych wójtów, itd. kandydowaliby inni. Można było spokojnie rozważyć taki scenariusz i w sumie wciąż jeszcze można.